Geen vergissing, het staat er echt; ontroerend goed. Maar het gáát wel over onroerend goed.
Ontroerend, omdat ik geen treffender woord kan vinden voor de warme omarming die het bedrijfsleven IntermeZZo momenteel biedt…
Goed, omdat zó veel mensen zich inzetten om goed te doen voor IntermeZZo…

IntermeZZo gaat verhuizen naar een geweldig pand, dat nog wel ‘even’ moest worden omgetoverd van bestemming kinderopvang naar nazorgcentrum. Daarvoor zet een groep vastgoedbeheerders en ondernemers zich enorm in. Er wordt knetterhard gewerkt.
Wekelijks is er nu bouwoverleg, waar Corine den Hollander aan deelneemt. Dagelijks heeft zij telefonisch overleg met verschillende ‘bouwheren’, regelmatig met de interieurarchitect, de leveranciers en allerlei anderen.
Terwijl ik aan het bureau tegenover Corine werk, hoor en zie ik een en ander. Soms is ontroering van haar gezicht te lezen en in haar woorden te horen:
“Ik hoef maar iets te opperen en het wordt opgepakt! Hoe fijn zou het zijn om een fietsenstalling op het terrein te hebben? Word ik een uur later gebeld dat er een relatie bereid is deze te leveren!”
Ik zie haar slikken en hoor haar termen gebruiken als: geweldig, super, prachtig, te gek ….

De muren krijgen kleur
Regelmatig bezoek aan het pand geeft eenzelfde gevoel. Als je er een paar dagen niet bent geweest en je steekt je hoofd om de hoek, kun je je ogen niet geloven. Zó snel wordt er gewerkt. Een snelle rondgang laat zien dat zeer gedateerde muren zijn veranderd in voorzetwanden voorzien van strakke scan. Het dempt de grote ruimtes: de vrolijke stemmen van de vaklui klinken minder hard en de radio minder schel. Fijne ervaring. En de muren hebben kleur gekregen. Gevoel van harmonie en sfeer, nu al, terwijl er nog volop wordt gewerkt en er nog geen bank staat of kunst aan de muur hangt.

De keuken krijgt vorm
Allerlei noodzakelijke elektrotechnische vernieuwing wordt gedaan: zó zie je de plafonds open liggen met tientallen meters kabel en pvc-buis, zó zijn de plafonds gesloten en keurig afgewerkt. En ineens verschijnen stopcontacten en schakelaars, een nieuw toilet en een wastafel. Natuurlijk is het allemaal zo gepland, de uitvoerders volgen elkaar precies op, maar het tempo waar in het gebeurt is, met mijn lekenogen, fascinerend om te zien.
En dan wordt er een ruimte gecreëerd waar een semiprofessionele keuken wordt aangelegd. Met een top-afzuigsysteem om de kooklucht weg te nemen. Daar kunnen mensen in de behandelfase van kanker gevoelig voor zijn. In gedachten zie ik al een Zwolse kok in de weer met gasten die een kookworkshop volgen. Wat zal hen dat goed doen!
In de hal is een nis gemaakt waar onze bibliotheek straks een plek krijgt. In gedachten zie ik er gasten zitten in één van de mooie zitjes die de interieurarchitect heeft gepland.

Ontroerend geld
De grote stap die IntermeZZo zet kan alleen gemaakt worden doordat er zo veel steun is. Dat besef is er steeds. Zo geeft de toekenning van de financiële bijdrage van Roparun vertrouwen om deze stap te zetten, evenals de mooie bijdragen van Isala en van de stichting Vrienden van Isala. En al wat het bedrijfsleven doet is onmisbaar. Het gaat om stevige bedragen en gebaren.
Een gebaar van heel andere orde: een dame komt de huiskamer binnen. Ze had Corine op de radio gehoord met de oproep de Mont Ventoux mee te beklimmen en deel uit te maken van ons team. Met dergelijke acties, waarbij mensen met kanker centraal staan, haalt IntermeZZo zelf actief gelden binnen. Natuurlijk nam Corine de gelegenheid om IntermeZZo via de ether breder onder de aandacht te brengen. De dame vertelde dat ze zelf niet de Mont Ventoux kon opgaan en ook geen doelgroep van IntermeZZo is. Maar zo geraakt was door het verhaal van Corine dat ze iets wilde doen. Uit haar portemonnee haalde ze een biljet van twintig. Ze wilde verder niet bedankt worden en ging haar man in het ziekenhuis bezoeken.

De vloeren gaan ons dragen
En dan weer staat er een vrachtwagen met nieuwe vloeren voor de deur, ook bedoeld voor de ruimtes waarvan wij hadden bedacht: “Nee, het kantoor hoeft geen nieuwe vloer”, waarop de betrokken ondernemer dan zegt: “Ja wel Corine, de werkplek is juist belangrijk om netjes en functioneel te maken!” Met vereende krachten brengen de ‘bouwheren’, ook de mannen in pak, de pakketten naar binnen. De vloeren kunnen worden gelegd, de vloeren die ons gaan dragen.
Voor mijn geestesoog zie ik ons team voeten vegend binnenkomen, de vrijwilligers en professionals, en oh en ah zeggen. Of stil zijn, onder de indruk.

Een ondernemer op het creatieve vlak loopt met Corine rond en adviseert over de plekken waar sfeervolle aankleding geregeld kan worden. En zo is er elke dag iets moois. Ontroerend hoe iedereen zich inspant. Telkens weer een extra stap en een schepje er bovenop om met elkaar het mooiste nazorgcentrum van Nederland te creëren.
In Zwolle.
IntermeZZo.
IntermeZZo 2.0.
Klinkt dat als opscheppen?
Ja. En het is nog waar ook!

Marlies Mestrom